Średni bęben udu marki DOYEK UDS1

• Ceramiczny 
• Mały rozmiar 
• Różne wysokości dźwięku korpusu
• Producent: DOYEK
• Waga: 1,5 kg
• Szerokość: 31 cm
• Średnica 23,5 cm
• W zestawie wyściełany pokrowiec i czarna obręcz (pierścień)

W niektórych plemionach afrykańskich, w Indiach, a także w Iranie gliniane naczynia służą jako instrumenty perkusyjne. Gliniany dzban – częściowo idiofon, a częściowo aerofon – to to samo naczynie, które tradycyjnie służyło do noszenia i przechowywania wody, ale pełniło też funkcję instrumentu muzycznego. Mimo prostego kształtu daje duże możliwości wykonywania różnorodnych rytmów.

Kuzeh (Iran)
W Beludżystanie gra się na dwóch kuzehach wraz z metalową tacą. To połączenie, najstarszy idiofon Beludżystanu, znane jest jako Kuzak i Tal. Na kuzehu nigdy nie gra się osobno – zawsze towarzyszy mu taca. Muzyk może zmieniać wysokość dźwięku, dolewając wody do tych glinianych naczyń.

Kuzeh z Kermanu ma wrzecionowaty kształt i nie ma uchwytu. Wytwarza się je w małych i dużych rozmiarach, aby akompaniować pieśniom ludowym. Z powodu nierównego dna muzyk używa specjalnych podstawek albo trzyma instrument dłońmi lub nogami.

Od niepamiętnych czasów w prowincji Hormozgan powszechny jest biały gliniany dzban. To naczynie, zwane jahleh, jest całkowicie okrągłe i kuliste. Grając na jahleh, jedną dłonią uderza się pionowo w szyjkę, a drugą w korpus. Dźwięk szyjki jest gęsty, a korpusu – stosunkowo suchy. Połączenie tych dwóch brzmień jest zachwycające. Na jahlehach gra się pojedynczo lub w grupie, choć żaden muzyk nie używa więcej niż jednego jahleh naraz. Do jahleh nie dolewa się wody, ponieważ nie ma potrzeby zmieniać wysokości dźwięku.

Nigeria (udu)
Słowo udu w języku Igbo (plemienia z południowo-wschodniej Nigerii) oznacza zarówno ceramikę, jak i pokój. W Nigerii instrument ma wiele różnych nazw, zależnie od regionów plemiennych i ceremonii, w których jest używany. Powszechnie przypisuje mu się nazwę „Abang mbre”, czyli „naczynie do grania”. Ceramika i inne święte przedmioty stają się medium dla duchów, przodków i bogów. Igbo odprawiają przed nimi modlitwy i składają ofiary, aby zjednać duchy i prosić je o pomoc i wskazówki. Podczas tych rytuałów głębokie, przejmujące dźwięki bębnów udu uważa się za „głosy przodków”. Tradycyjnie udu i inną ceramikę wytwarzają wyłącznie kobiety Igbo, ponieważ garncarstwo uchodzi za zbyt niebezpieczne dla mężczyzn. Potrzebną glinę zbiera się w świętych miejscach. Obecność mężczyzny w tych tajemnych miejscach byłaby poważnym wykroczeniem i miałaby uczynić go impotentem. Dziś dźwięki muzycznych naczyń wychwalają Boga w kościołach, ponieważ obecnie większość Igbo to chrześcijanie. Nawet mężczyźni bez obaw grają na nich, zabawiając publiczność w barach.

Indie (ghatam)
Ghatam w sanskrycie oznacza naczynie i jest jednym z najstarszych instrumentów perkusyjnych używanych w muzyce karnatackiej południowych Indii. Jego odpowiednik w Radżastanie znany jest jako madga i pani mataqa (dzban na wodę). Choć ghatam ma taki sam kształt jak zwykły indyjski gliniany garnek domowy, wytwarza się go specjalnie do gry jako instrument.
Muzyk uderza w zewnętrzną powierzchnię ghatamu palcami, kciukami, dłońmi i nasadami dłoni. Instrument nadaje się także do wykonywania szybkich wzorów rytmicznych.

Wielu słynnych perkusistów na całym świecie zwróciło uwagę na spokojne i mistyczne brzmienie tego instrumentu. W tradycyjnej muzyce irańskiej kuzeh znalazł ostatnio znaczące miejsce w różnych muzycznych połączeniach wykonywanych przez niektóre nowoczesne zespoły, dzięki czemu jego brzmienie coraz częściej dociera do słuchaczy.

Obok twórców kuzehów w wielu różnych krajach również irańscy rzemieślnicy w ostatnich latach zaczęli wytwarzać własne instrumenty, traktując to jako nowe doświadczenie. Bez wątpienia kuzeh jako instrument muzyczny o szczególnych cechach i możliwościach wciąż pozostaje mało znany wielu muzykom w tym kraju. Dlatego naszym celem jest jak najszersze wprowadzenie i spopularyzowanie go poprzez produkcję większej różnorodności naczyń o wyższej jakości muzycznej i oferowanie ich wszystkim zainteresowanym, zwłaszcza perkusistom.