W zestawie:

• Miękki pokrowiec
• Dodatkowe struny

Instrument setar

Perski setar należy do rodziny sazów. Ma 27 ruchomych progów (czwarta struna: 25). Przed rozprzestrzenieniem się islamu setar pochodzenia perskiego był szeroko używany. Ten szarpany instrument strunowy o charakterystycznym brzmieniu należy do rodziny tanburów; korpus wykonuje się z drewna, struny z metalu, a zdobienia z kości.

Setar to dawny instrument perskiej muzyki klasycznej. Jest poprzednikiem tanburu chorasańskiego, uznawanego za przodka wszystkich lutni w kulturze Wschodu. Choć perski setar pierwotnie miał trzy struny, dodano czwartą, aby dostosować jego brzmienie do muzyki duchowej. W ciągu ostatnich trzech dekad zmieniła się nie tylko liczba strun, lecz także technika gry na perskim setarze.

Korpus setaru składa się z dwóch części: pudła rezonansowego i długiego gryfu. Pudło wykonuje się zwykle z orzecha lub morwy, a gryf z drewna orzechowego. Na długim gryfie znajduje się dwadzieścia pięć progów, wszystkie wykonane z jelita. Pudło ma silny rezonans, który tworzy harmonię dźwięków. Harmonia brzmienia, jaką potrafią osiągnąć mistrzowie, jest kluczową cechą tego instrumentu.

Brzmienie perskiego setaru jest delikatne, a jego skala sięga niemal 3 oktaw.

Choć setar jest powszechnie używany w irańskim repertuarze muzycznym, najczęściej występuje jako instrument solowy.