Επαγγελματικό Τουρκικό Νέι

Αυτό το Νέι είναι κατασκευασμένο από έναν από τους καλύτερους κατασκευαστές Νέι στην Κωνσταντινούπολη.


Άριστη ποιότητα.

Είναι ακριβώς όπως στις φωτογραφίες.

Στις φωτογραφίες και το βίντεο είναι ένα Kız Ney (Σι)

Μπορούμε να το κατασκευάσουμε και σε άλλα μεγέθη.

Το Νέι (Nay, Nai, Nye) είναι ένα αρχαίο μουσικό όργανο που παίζεται εδώ και 4500-5000 χρόνια. Αν και είναι τόσο παλιό όσο οι πυραμίδες της Αιγύπτου, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σήμερα. Το Νέι είναι κατασκευασμένο από καλάμι και είναι ένας αυλός που φυσιέται από το άκρο, με απλό, μακρύ σώμα και τρύπες για τα δάχτυλα. Το όνομα Νέι είναι μια αρχαία περσική λέξη για το καλάμι και κατασκευάζεται από ένα κομμάτι καλαμιού.

Το τουρκικό νέι είναι ένας αυλός από καλάμι που φυσιέται από το άκρο, όρος που προέρχεται από το περσικό nay, «nay», μια οθωμανική παραλλαγή του αρχαίου nay. Μαζί με το τουρκικό λαούτο ταμπούρ και το τουρκικό βιολί κεμεντζέ, θεωρούνται τα πιο τυπικά όργανα της κλασικής τουρκικής μουσικής. Το τουρκικό νέι είναι απλό στον σχεδιασμό, ωστόσο μπορεί να επιτύχει εύρος τριών οκταβών. Τα τουρκικά νέι χωρίζονται σε διάφορες κατηγορίες ανάλογα με το μήκος τους και μπορούν να παράγουν χαμηλότερους τόνους από το αραβικό νέι.

Το τουρκικό νέι έχει επτά τρύπες για τα δάχτυλα, έξι στο μπροστινό μέρος του οργάνου και μία στο πίσω μέρος. Η τρύπα του αντίχειρα στο πίσω μέρος δεν είναι κεντραρισμένη, αλλά είναι υπό γωνία προς τα αριστερά ή τα δεξιά, ανάλογα με το αν το όργανο προορίζεται να παίζεται με το αριστερό ή το δεξί χέρι από πάνω.

Ένα χαρακτηριστικό που διακρίνει το τουρκικό νέι από παρόμοια όργανα άλλων πολιτισμών είναι το φαρδύ επιστόμιο ή στήριγμα χείλους, που ονομάζεται Baspare-Bashpare, παραδοσιακά κατασκευασμένο από κέρατο βουβαλιού, ελεφαντόδοντο ή έβενο, αλλά στη σύγχρονη εποχή πολλά είναι από πλαστικό ή παρόμοιο ανθεκτικό υλικό. Το τουρκικό νέι παίζεται πιέζοντας το bashpare πάνω σε σχεδόν κλειστά χείλη και γέρνοντας τον αυλό ώστε μια στενή ροή αέρα να μπορεί να φυσηθεί από το κέντρο των χειλιών προς την εσωτερική άκρη, αριστερά ή δεξιά, ανάλογα με το αν ο αυλός είναι κατασκευασμένος για αριστερόχειρες ή δεξιόχειρες. Αυτή η τεχνική δίνει χαμηλότερη ένταση, αλλά πιο ελεγχόμενο ήχο σε σύγκριση με την τεχνική που χρησιμοποιείται στο περσικό νέι ή στο μογγολικό tsuur, τα οποία παίζονται τοποθετώντας το επιστόμιο κάτω από το πάνω χείλος και σε επαφή με τα δόντια.