Harde koffer voor Perzische tar HTC-404

Kenmerken van de tarkoffer

• Gemaakt van polystyreen
• Waterdicht
• De koffer is geschikt voor alle soorten Perzische tar
• Lichte constructie, ideaal voor op reis
• Steunkussens houden de tar gecentreerd en zwevend en voorkomen zo beschadiging van de tar
• Met schouderriemen en een stevige handgreep, handig voor tarspelers die hun instrument overal mee naartoe nemen.
• Superlicht om te dragen: 2,2 kg (4,85 lbs)
• 1 buitenvak met rits voor accessoires

Het is erg belangrijk om een tarkoffer te gebruiken, vooral om beschadiging van buitenaf te voorkomen. Bovendien blijft de tar in de koffer schoon. En met een tarkoffer kun je je instrument op lange reizen gemakkelijker meenemen.

Alles over de Perzische tar

De tar heeft een lange hals; het is een snaarinstrument dat wordt gebruikt in Iran, Azerbeidzjan, Georgië, Armenië en deels in Turkije.

Het woord tar betekent in het Perzisch "snaar". Wie de tar bespeelt, heet tarzen of tarist. Het instrument heeft een bereik van tweeënhalf octaaf. Het werd 8 jaar geleden door UNESCO op de werelderfgoedlijst geplaatst.

De tar is de voorouder van instrumenten zoals de setar, de dotar, de claçtar en de gitaar. Over wanneer en waar dit instrument voor het eerst ontstond, weten we niet veel, maar de naam tar wordt al genoemd in enkele gedichten uit de 10e eeuw. Voor de bouw van het uit drie delen bestaande lichaam worden 3 verschillende houtsoorten gebruikt. De klankkast bestaat uit twee kommen van verschillende grootte en is meestal van moerbeihout gemaakt. Moerbeihout wordt gebruikt om scheuren bij het uithollen van de klankkast te voorkomen en de klank mooier te maken. De hals is meestal van harder hout, zoals walnoot. Voor het bovenste deel, de kop, wordt hazelaarhout gebruikt.

Er zijn vier soorten tar: de solotar van 86-89 cm, de orkesttar van 83-86 cm, de studententar van 72-76 cm en de cura-tar.

De tar kan op verschillende manieren worden gestemd. Voor bepaalde dastgahs zijn sommige stemmingen echter geschikter dan andere. Het bereik van de tar is bijna tweeënhalf octaaf. De toets heeft vijfentwintig tot achtentwintig verstelbare darmfretten. Deze fretten geven de plaats van de noten aan en zijn gemaakt van schapendarm. De tar wordt bespeeld met een plectrum, meestal van messing en 3 cm lang. De helft van het plectrum is met was bedekt, zodat de speler het gemakkelijk kan vasthouden. Tegenwoordig worden er ook plastic plectrums gemaakt.