Professionele Turkse kopuz OSB-307 met uitgesneden moerbeihouten klankkast

Deze kopuz saz is gemaakt door een van de beste instrumentbouwers.
Materialen:

• Uitgesneden klankkast van moerbeihout
• Bovenblad van sparrenhout
• Stemsleutels van palissander

Afmetingen:

• Klankkast: 30 cm
• Kam tot topkam: 64 cm
• Totale lengte: 92 cm

Wordt geleverd met:

• Extra snaren 
• Zachte hoes

KOPUZ: 

De kopuz is een Turks instrument dat zijn oorsprong vindt in Centraal-Azië. Veel instrumenten uit de Anatolisch-Turkse muziekcultuur, vooral de bağlama, zouden van de kopuz zijn afgeleid, en daarom geldt hij als het oudste nationale instrument van de Turken. Hoewel niet precies bekend is hoe het oorspronkelijke instrument met de naam kopuz eruitzag, vermelden historische bronnen dat de oudste exemplaren bij Turkse gemeenschappen in Azië voorkwamen.
Volgens de overgeleverde bronnen werd de kopuz, die bij de Oeigoeren en andere Turkse stammen voorkwam, ook opgenomen in de Divanü Lügati't-Türk. Rond dit woord werden bovendien de werkwoorden kobzamak, kobzatmak, kobzaşmak en kobzalmak aangetroffen.

Uit onderzoek naar de oorsprong, het verspreidingsgebied en de culturele traditie rond de kopuz blijkt dat het bestaan van het instrument in de geschiedenis slechts tot ongeveer het eerste millennium kan worden teruggevoerd. Volgens de bronnen dateert de oudst bekende tekst waarin het woord kopuz als instrumentnaam wordt gebruikt uit de Oeigoerse periode.

In Turkse gemeenschappen bestaat het geloof dat de kopuz door Dede Korkut is uitgevonden en een heilig instrument was.

De kopuz, een driesnarig instrument, is in de loop der tijd veranderd: er was de kopuz van de ozan, de “kopuz-ı ozan”, en de kopuz van de West-Turken werd “kopuz-ı Rumi” genoemd.
De kopuz-ı ozan heeft drie snaren en de kopuz-ı Rumi vijf. Na de zeventiende eeuw kreeg de kopuz in Turkse samenlevingen niet meer de aandacht die hij vroeger had. Het instrument is zelfs niet meer in onze literatuur opgenomen.

Het kopuz-instrument, dat op een soort riem lijkt, is drie tot drieënhalve voet lang. Er zijn twee gebogen strengen paardenhaar overheen gespannen.

Hoewel Evliya Çelebi schreef dat de kopuz “drie tar” (drie snaren) had, laten miniaturen zien dat bij beide modellen van dit instrument vier paar snaren waren aangebracht. De kopuz had geen fretten op de hals en werd bespeeld met een hard plectrum, vergelijkbaar met dat van een tambur.

Hoewel de kopuz wordt beschouwd als een instrument van het type “korthalsluit”, is zijn hals veel langer dan die van de oud (in dit opzicht lijkt hij op de latere Turkse luit). Historische bronnen geven geen enkele aanwijzing over hoe de kopuz werd gestemd.

De Turkse kopuz bestaat uit 6 onderdelen. Bij het kiezen van een Turkse kopuz is het verstandig deze details goed te bekijken.

Klankkast: 11 cm, 12 cm breed. Diep, met een smalle halsaanzet.
Hals: tussen de halsaanzet en de topkam hoort 29 cm te zitten.
Bovenblad: moet een dichte, parallelle nerf hebben en warm worden aangebracht.
Stemsleutels: moeten conisch zijn, zodat ze de stemming niet verliezen.
Fretten: kunnen worden gemaakt van vislijn, gegalvaniseerd draad of gewaxt koord.
Snaren: tegenwoordig moeten stalen, zeshoekige snaren worden gebruikt.

“kopuz” - “kopuz-instrument”