Ud Enstrümanı Elektro veya Akustik

Ud, Arap, Türk, Fars ve Yunan müziğinin kalbindeki perdesiz, kısa saplı lavtadır ve Avrupa lavtasının doğrudan atasıdır. Derin, tınılı sesi ve pürüzsüz perdesiz klavyesi, bin yılı aşkın makam ezgisini ve taksim doğaçlamasını taşımıştır. Sala Muzik olarak udun tüm ailesini — Arap, Türk, Suriye, Irak ve elektro — on beş yılı aşkın süredir çalıştığımız ustalardan özenle seçip kuruyoruz; her enstrüman gönderilmeden önce kontrol edilip akort ediliyor.

Çalan tipine göre hızlı seçim

Ud ailesi — doğru biçimi seçin

"Ud" birkaç bölgesel geleneği kapsar. Tekne boyutu, tel boyu ve akort, tınıyı ve her udun yapıldığı müziği değiştirir. Türe göre göz atın:

Arap udu mu Türk udu mu — hangisiyle başlamalı?

İki ana ud geleneği farklı ses verir ve farklı hisleri olur. Arap udu daha büyüktür ve daha pesten akortlanır, derin ve dolgun bir ses verir; Türk udu biraz daha küçüktür ve yaklaşık bir tam ses daha tizden akortlanır, daha parlak ve daha belirgin bir ton sunar. Çalmak istediğiniz müziğe göre seçin.

Ayrıntılı anlatım blogumuzda: Doğru Udu Seçmek — Türler, Tarzlar ve Nelere Bakmalı Rehberi.

Kaliteli bir udu ne belirler

Başlangıç udunu profesyonel bir enstrümandan dört şey ayırır: ağaçlar, tekne, perdesiz klavye ve ayar.

• Ağaçlar — ceviz ya da maun tekne üzerine masif ladin göğüs, kontrplaktan çok daha iyi yaşlanır ve tınılar. Sıkı ve düzgün bir damar, kusursuz bir görünümden daha önemlidir.
• Tekne — çok sayıda ince dilimden yapılır. Temiz, boşluksuz birleşimler ve dilimler arası tutarlı renk, özenli işçiliğin ve uzun ömürlü dayanıklılığın işaretidir.
• Perdesiz klavye — genellikle abanozdandır ve düzgün, pürüzsüz olmalıdır. Düzgün olmayan bir sapı gizleyecek perde yoktur; klavye kalitesi entonasyonu doğrudan belirler.
• Burgular ve ayar — iyi oturmuş, pürüzsüz abanoz burgular akordu tutar; doğru tel yüksekliği udu rahat çalınır kılar. Gönderdiğimiz her ud önce ayarlanır ve akort edilir.

Kısa bir tarih

Udun adı Arapça el-ud — "ağaç" — kelimesinden gelir. Ataları antik Mezopotamya ve İran'a uzanır, ancak bugün bildiğimiz enstrüman Orta Çağ Arap dünyasında biçimlenmiş ve onunla birlikte yayılmıştır: doğuda İran ve Anadolu'ya, batıda Kuzey Afrika üzerinden Endülüs İspanyası'na — burada Avrupa lavtasının doğrudan atası olmuştur. Yüzyıllar boyunca ud, Arap takht topluluğunun ve Türk klasik müziğinin baş sesi, doğaçlama taksim için tercih edilen enstrüman olmuştur. Şerif Muhiddin Targan ve Münir Beşir gibi yirminci yüzyıl ustaları onu solo bir konser enstrümanına dönüştürdü; bugün İstanbul'dan Los Angeles'a uzanan çalanlar bu geleneği sürdürüyor.

SSS